Korte beschrijving/Annotatie

Beschouwende non-fictie over maatschappelijke veranderingen in Nederland in de afgelopen jaren. De tekst onderzoekt hoe een veiliger, netter, gevoeliger en beter georganiseerde samenleving gepaard gaat met het uitbannen van risico, conflict en ongemak. Protocollen, evaluaties en controlemechanismen zouden daardoor spontaniteit, tegenspraak, humor en verwarring onder druk zetten. Aan de hand van domeinen als de werkvloer, theaterpodia, publieke omroep, literatuur en het stedelijke klimaat wordt een trend geschetst naar conformisme en voorspelbaarheid. Centrale problematiek is de spanning tussen orde en veiligheid enerzijds en ruimte, frictie en vrijheid anderzijds.

Tekst achterflap

Nederland is er de afgelopen jaren veiliger, netter, gevoeliger en beter georganiseerd op geworden. Maar is het daardoor ook prettiger leven?

In Helemaal van deze tijd beschrijft Hans van Willigenburg onder meer hoe we onderweg zijn elke kans op risico, conflict en ongemak uit te bannen. En we ons stapje voor stapje uitleveren aan protocollen, evaluaties en andere controlemechanismen, die sluipenderwijs de aanval openen op spontaniteit, tegenspraak, humor en verwarring.

Of het nu de werkvloer is, de theaterpodia, de publieke omroep, de literatuur of de sfeer in de grote steden, overal zie je dezelfde trend: binnen de lijntjes kleuren! Of de aanzwellende wens daartoe.

Met onderkoelde humor en soms een fikse dosis ergernis roeit Van Willigenburg tegen deze tijdgeest in. Hij schetst hoe we verzeild dreigen te raken in een steeds voorspelbaarder maatschappij, waarin we elkaars ruimte aan het afknellen zijn. Want wat blijft er voor zuurstof over als niemand in de samenleving meer enig ongemak mag voelen?

Beschrijving

Nederland is er de afgelopen jaren veiliger, netter, gevoeliger en beter georganiseerd op geworden. Maar is het daardoor ook prettiger leven?

In Helemaal van deze tijd beschrijft Hans van Willigenburg onder meer hoe we onderweg zijn elke kans op risico, conflict en ongemak uit te bannen. En we ons stapje voor stapje uitleveren aan protocollen, evaluaties en andere controlemechanismen, die sluipenderwijs de aanval openen op spontaniteit, tegenspraak, humor en verwarring.

Of het nu de werkvloer is, de theaterpodia, de publieke omroep, de literatuur of de sfeer in de grote steden, overal zie je dezelfde trend: binnen de lijntjes kleuren! Of de aanzwellende wens daartoe.

Met onderkoelde humor en soms een fikse dosis ergernis roeit Van Willigenburg tegen deze tijdgeest in. Hij schetst hoe we verzeild dreigen te raken in een steeds voorspelbaarder maatschappij, waarin we elkaars ruimte aan het afknellen zijn. Want wat blijft er voor zuurstof over als niemand in de samenleving meer enig ongemak mag voelen?

Details