Korte beschrijving/Annotatie

Persoonlijke non-fictie over mantelzorg en zelfzorg. Vanuit de ervaring met een zorgbehoevende moeder, palliatieve zorg en een opname in een woonzorgcentrum beschrijft de tekst hoe mantelzorg het evenwicht tussen werken, zorgen en leven onder druk zet. Journals, lotgenotencontact en het project “Moedige Mantelzorgers” vormen een kader om ervaringen te verwerken en opnieuw houvast te vinden. De uitgave is gericht op ondersteuning bij het omgaan met de emotionele en praktische belasting van mantelzorg en op het vastleggen van persoonlijke ervaringen.

Tekst achterflap

Zorgen voor iemand waar je om geeft, het lijkt zo normaal. Het hoort bij het leven, vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Vaak ben je mantelzorger zonder dat je het weet. 

Het overkwam ook mij. Plots werd mijn moeder zorgbehoevend. De term mantelzorger viel al snel en dat bezorgde me een koude rilling. Mama verdiende de beste zorgen, dat was het probleem niet. Maar verder wilde ik niets aan mijn leven veranderen…

We zijn bijna 3 jaar verder en alles verliep anders dan verwacht. De opname van mama in een woonzorgcentrum nadat ze palliatief was geweest, was voor mij een dieptepunt. “Zorg goed voor jezelf” was het advies. Maar hoe doe je dat als mantelzorger?

Mijn journals waren trouwe bondgenoten. Mantelzorgers werden dierbare lotgenoten. Samana verscheen op mijn pad. Stillaan vond ik mezelf terug. Ik startte met mijn eigen project “Moedige Mantelzorgers” en dat resulteerde in deze “Journal voor mantelzorgers”.

Het evenwicht tussen werken-zorgen-leven vinden is niet evident, een burn-out loert snel om de hoek. Deze journal is een cadeau voor elke mantelzorger. Dit boek ondersteunt mantelzorgers en zal hen inspireren en motiveren om hun eigen verhaal te vertellen. 

Beschrijving

Zorgen voor iemand waar je om geeft, het lijkt zo normaal. Het hoort bij het leven, vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Vaak ben je mantelzorger zonder dat je het weet. 

Het overkwam ook mij. Plots werd mijn moeder zorgbehoevend. De term mantelzorger viel al snel en dat bezorgde me een koude rilling. Mama verdiende de beste zorgen, dat was het probleem niet. Maar verder wilde ik niets aan mijn leven veranderen…

We zijn bijna 3 jaar verder en alles verliep anders dan verwacht. De opname van mama in een woonzorgcentrum nadat ze palliatief was geweest, was voor mij een dieptepunt. “Zorg goed voor jezelf” was het advies. Maar hoe doe je dat als mantelzorger?

Mijn journals waren trouwe bondgenoten. Mantelzorgers werden dierbare lotgenoten. Samana verscheen op mijn pad. Stillaan vond ik mezelf terug. Ik startte met mijn eigen project “Moedige Mantelzorgers” en dat resulteerde in deze “Journal voor mantelzorgers”.

Het evenwicht tussen werken-zorgen-leven vinden is niet evident, een burn-out loert snel om de hoek. Deze journal is een cadeau voor elke mantelzorger. Dit boek ondersteunt mantelzorgers en zal hen inspireren en motiveren om hun eigen verhaal te vertellen. 

Details