Korte beschrijving/Annotatie

Biografie van Hugo Schiltz, van 1927 tot 1981, geplaatst tegen de achtergrond van de geschiedenis van de Vlaamse beweging en het Vlaams-nationalisme in het naoorlogse Vlaanderen. De tekst volgt zijn ontwikkeling van een jeugd in een streng katholiek en radicaal Vlaams-nationalistisch milieu, via collaboratie en opsluiting, naar zijn rol als architect van het federale België. Daarnaast behandelt de biografie zijn politieke loopbaan als advocaat, voorzitter van de Volksunie en onderhandelaar rond het Egmontpact, evenals de spanningen tussen succes, ontgoocheling, publieke waardering en afwijzing.

Tekst achterflap

Hugo Schiltz is de belangrijkste Vlaams-nationalist van de 20ste eeuw. Hij groeide op in een streng katholiek en radicaal Vlaams-nationalistisch milieu en stapte op zijn veertiende in de collaboratie. Vrij snel verwerkt hij het trauma van die collaboratie en dat van zijn opsluiting, waarna hij de architect wordt van het federale België.
Deze biografie verhaalt het leven van een uitzonderlijk politiek brein, van 1927 tot 1981, tegen de achtergrond van de geschiedenis van de Vlaamse beweging en het Vlaams-nationalisme. In dat milieu gedraagt Hugo Schiltz zich als een zelfbewuste politicus, bereid tot dialoog, met klare doelstellingen en een open geest. De advocaat gaat door het leven als een charmante Antwerpenaar, begenadigd met vele talenten, maar afgeremd door kleine kantjes.
Als voorzitter van de Volksunie loodste hij zijn partij de regering in en naar de ondertekening van het roemruchte Egmontpact. Sindsdien wordt hij op handen gedragen door de enen, beschimpt door de anderen.
Van de Casteele beschrijft voor de eerste keer passioneel en helder het hobbelige parcours van Schiltz, met zijn successen en ontgoochelingen, zijn momenten van geluk en zijn levensverdriet. Het resultaat is een meeslepende en nieuwe geschiedenis van het naoorlogse Vlaanderen met als centrale gast: Hugo Schiltz.

Beschrijving

Hugo Schiltz is de belangrijkste Vlaams-nationalist van de 20ste eeuw. Hij groeide op in een streng katholiek en radicaal Vlaams-nationalistisch milieu en stapte op zijn veertiende in de collaboratie. Vrij snel verwerkt hij het trauma van die collaboratie en dat van zijn opsluiting, waarna hij de architect wordt van het federale België.
Deze biografie verhaalt het leven van een uitzonderlijk politiek brein, van 1927 tot 1981, tegen de achtergrond van de geschiedenis van de Vlaamse beweging en het Vlaams-nationalisme. In dat milieu gedraagt Hugo Schiltz zich als een zelfbewuste politicus, bereid tot dialoog, met klare doelstellingen en een open geest. De advocaat gaat door het leven als een charmante Antwerpenaar, begenadigd met vele talenten, maar afgeremd door kleine kantjes.
Als voorzitter van de Volksunie loodste hij zijn partij de regering in en naar de ondertekening van het roemruchte Egmontpact. Sindsdien wordt hij op handen gedragen door de enen, beschimpt door de anderen.
Van de Casteele beschrijft voor de eerste keer passioneel en helder het hobbelige parcours van Schiltz, met zijn successen en ontgoochelingen, zijn momenten van geluk en zijn levensverdriet. Het resultaat is een meeslepende en nieuwe geschiedenis van het naoorlogse Vlaanderen met als centrale gast: Hugo Schiltz.

Details