Korte beschrijving/Annotatie

Essayistisch non-fictiewerk over de klimaatcrisis, ecologische ontwrichting, groeiende ongelijkheid en afnemende menselijke controle. De tekst bekritiseert het onderscheid tussen mens en natuur en tussen westerse en ontwikkelingsgebieden, en pleit voor een visie van mondiale onderlinge afhankelijkheid. Als alternatief voor dominant globaal marktdenken worden bindende afspraken, democratie op meerdere niveaus, beperking van privébezit op mondiaal niveau en erkenning van rechten op alle niveaus, inclusief die van de natuur, voorgesteld. Centraal staat de vraag hoe samenleven en besluitvorming herzien moeten worden om collectief voortbestaan voor volgende generaties mogelijk te maken.

Tekst achterflap

Al eeuwen koesteren wij, vanuit de visie op de mens naast of tegenover de natuur, de idee dat we de beste kennis, de sterkste economie, de machtigste politieke visie hebben: baas over de natuur, én over de 'anderen'. Tot dit gebouw wankelt: klimaatcrisis, ecologische rampen, nieuwe en toenemende ongelijkheid, tanende macht over de wereld. Rik Pinxtens voorstel is radicaal, maar eenvoudig: stop eindelijk dat verschil-denken (natuur versus mens, westerse versus ontwikkelingsgebieden). We zijn mondiaal interdependent geworden: we moeten samen denken, luisteren en overleggen om te kunnen overleven als mensheid. En wetenschap toont dat de mensheid één mayonaise is en geen olie naast azijn, naast ei.
In Een eerlijke nieuwe wereld reikt Pinxten alternatieve zienswijzen aan voor het dominante, globale marktdenken: geen privébezit op mondiaal niveau, wel bindende afspraken voor de mens-in-verbinding-met-alles. Daaronder: democratie op vele niveaus, van onderuit. En ten slotte, een plaats voor het individu, ingebed, met eerlijke verantwoordelijke erkenning van de rechten van alle niveaus, ook van de natuur. Dit is geen dromerij, maar een 'survival kit' om volgende generaties nog een zinvol en mooi leven toe te laten.

Beschrijving

Al eeuwen koesteren wij, vanuit de visie op de mens naast of tegenover de natuur, de idee dat we de beste kennis, de sterkste economie, de machtigste politieke visie hebben: baas over de natuur, én over de 'anderen'. Tot dit gebouw wankelt: klimaatcrisis, ecologische rampen, nieuwe en toenemende ongelijkheid, tanende macht over de wereld. Rik Pinxtens voorstel is radicaal, maar eenvoudig: stop eindelijk dat verschil-denken (natuur versus mens, westerse versus ontwikkelingsgebieden). We zijn mondiaal interdependent geworden: we moeten samen denken, luisteren en overleggen om te kunnen overleven als mensheid. En wetenschap toont dat de mensheid één mayonaise is en geen olie naast azijn, naast ei.
In Een eerlijke nieuwe wereld reikt Pinxten alternatieve zienswijzen aan voor het dominante, globale marktdenken: geen privébezit op mondiaal niveau, wel bindende afspraken voor de mens-in-verbinding-met-alles. Daaronder: democratie op vele niveaus, van onderuit. En ten slotte, een plaats voor het individu, ingebed, met eerlijke verantwoordelijke erkenning van de rechten van alle niveaus, ook van de natuur. Dit is geen dromerij, maar een 'survival kit' om volgende generaties nog een zinvol en mooi leven toe te laten.

Details