Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over opvallende tekstflarden uit popliedjes die, ondanks de ondergeschikte rol van songteksten in veel popmuziek, blijven hangen en een eigen betekenis krijgen. Vanuit voorbeelden vanaf de jaren zestig tot nu beschrijft de tekst hoe zulke zinnen zich vastzetten in het geheugen, soms zelfs in verkeerd verstane vorm, en gaan functioneren als kleine levenswijsheden en oriëntatiepunten in het dagelijks denken. De nadruk ligt op de culturele en filosofische betekenis van songteksten als korte, beklijvende formuleringen.

Tekst achterflap

Bij veel popliedjes is de tekst ondergeschikt aan de muziek. Je kunt zo’n liedje mee neuriën, maar de woorden beklijven niet. Tot er plotseling een zinnetje opduikt dat eruit steekt en wél blijft hangen. Denk aan: ‘Hey, I just met you, and this is crazy’, ‘And if I could, I would stay’ of ‘We don’t need no education!’ Soms blijkt zelfs dat je het verkeerd hebt verstaan, maar dat hoeft niet uit te maken. Dit soort tekstflarden blijven je bij. Ze gaan als kleine levenswijsheden in je hoofd zitten, en worden ongemerkt tot piketpaaltjes van de levenskunst.

Met de nodige humor beschrijft Jurriën Rood de tekstflarden die hem en ons vanaf de jaren zestig tot nu achtervolgen, waaronder: ‘With a little help from my friends’, ‘Ben ik te min’, ‘Don’t it always seem to go, that you don’t know what you’ve got till it’s gone’, ‘What’s a man now, what’s a man mean’, ‘En van al zijn jongensdromen, was alleen het oud worden gehaald’.

Jurriën Rood is filosoof, filmmaker en muzikant. Hij schreef eerder onder meer Wat is er mis met gezag?, Dwaaltaal, Film en filosofie, en Lentz.

Beschrijving

Bij veel popliedjes is de tekst ondergeschikt aan de muziek. Je kunt zo’n liedje mee neuriën, maar de woorden beklijven niet. Tot er plotseling een zinnetje opduikt dat eruit steekt en wél blijft hangen. Denk aan: ‘Hey, I just met you, and this is crazy’, ‘And if I could, I would stay’ of ‘We don’t need no education!’ Soms blijkt zelfs dat je het verkeerd hebt verstaan, maar dat hoeft niet uit te maken. Dit soort tekstflarden blijven je bij. Ze gaan als kleine levenswijsheden in je hoofd zitten, en worden ongemerkt tot piketpaaltjes van de levenskunst.

Met de nodige humor beschrijft Jurriën Rood de tekstflarden die hem en ons vanaf de jaren zestig tot nu achtervolgen, waaronder: ‘With a little help from my friends’, ‘Ben ik te min’, ‘Don’t it always seem to go, that you don’t know what you’ve got till it’s gone’, ‘What’s a man now, what’s a man mean’, ‘En van al zijn jongensdromen, was alleen het oud worden gehaald’.

Jurriën Rood is filosoof, filmmaker en muzikant. Hij schreef eerder onder meer Wat is er mis met gezag?, Dwaaltaal, Film en filosofie, en Lentz.

Details