Korte beschrijving/Annotatie

Geïllustreerd non-fictiewerk over de vroege geschiedenis van het Eurovisie Songfestival. Het behandelt de periode 1956-1990, bespreekt 606 uitgevoerde liedjes en bevat interviewfragmenten en trivia. De nadruk ligt op de ontwikkeling van de muzikale stijl binnen het festival: van een aanvankelijk jazzy karakter en terughoudendheid tegenover popmuziek en rock ‘n’ roll naar de doorbraak van pop als vaste waarde op het podium. Ook komt aan bod hoe sommige nummers meteen succesvol werden en andere pas later erkenning kregen. Nederland en België worden genoemd in verband met hun overwinningen.

Tekst achterflap

Dit rijk geïllustreerde boek neemt je mee in de vroege geschiedenis van Het Eurovisie Songfestival. Het beschrijft de liederen, bevat interviewfragmenten en heerlijke trivia. Tussen 1956 en 1990 werden er 606 liedjes uitgevoerd. Nederland won vier keer, België één keer. Alle winnaars werden legendarisch, maar ook de liedjes die niet wonnen veroverden een plek in de muziekgeschiedenis.
In de eerste jaren klonk het songfestival erg jazzy. De ‘lichte muziek’ stond nog in de kinderschoenen en de jury’s waren aanvankelijk niet erg onder de indruk van moderne popmuziek en rock ‘n’ roll. Abba bracht daar verandering in: opeens werd popmuziek een vaste waarde op het Eurovisiepodium.
Sommige nummers uit de eerste decennia van het Songfestival werden direct een hit, andere pas later. Zo nam David Bowie ‘Volare’ op, belandde ‘Gente di mare’ hoog in de hitparade en werd ‘Door de wind’ na decennia alsnog een grote hit dankzij Miss Montreal.

Marcel Rijs is de ultieme songfestivalkenner. Hij schreef eerder Kim Wilde - Pop Don’t Stop: A Biography. Hij werkt bij de Koninklijke Bibliotheek. Dit boek maakt deel uit van een Songfestivaltrilogie.

Beschrijving

Dit rijk geïllustreerde boek neemt je mee in de vroege geschiedenis van Het Eurovisie Songfestival. Het beschrijft de liederen, bevat interviewfragmenten en heerlijke trivia. Tussen 1956 en 1990 werden er 606 liedjes uitgevoerd. Nederland won vier keer, België één keer. Alle winnaars werden legendarisch, maar ook de liedjes die niet wonnen veroverden een plek in de muziekgeschiedenis.
In de eerste jaren klonk het songfestival erg jazzy. De ‘lichte muziek’ stond nog in de kinderschoenen en de jury’s waren aanvankelijk niet erg onder de indruk van moderne popmuziek en rock ‘n’ roll. Abba bracht daar verandering in: opeens werd popmuziek een vaste waarde op het Eurovisiepodium.
Sommige nummers uit de eerste decennia van het Songfestival werden direct een hit, andere pas later. Zo nam David Bowie ‘Volare’ op, belandde ‘Gente di mare’ hoog in de hitparade en werd ‘Door de wind’ na decennia alsnog een grote hit dankzij Miss Montreal.

Marcel Rijs is de ultieme songfestivalkenner. Hij schreef eerder Kim Wilde - Pop Don’t Stop: A Biography. Hij werkt bij de Koninklijke Bibliotheek. Dit boek maakt deel uit van een Songfestivaltrilogie.

Details