Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over menselijke evolutie en gedrag. De tekst stelt dat vroege Hominini op de Afrikaanse savannes konden overleven door intensieve samenwerking, ondanks hun lichamelijke kwetsbaarheid. Evolutionaire aanpassingen in lichaamsbouw en gedrag zouden daarvan getuigen. Samenwerking wordt gepresenteerd als dominant gedrag in de levende natuur via emergentie, met een soortspecifieke menselijke vorm die groot aanpassingsvermogen mogelijk maakte. Daardoor kon Homo erectus zich vanaf twee miljoen jaar geleden over een groot deel van de aarde verspreiden. Daarnaast behandelt de tekst waarom Homo sapiens tijdens de sedentarisatie onderlinge concurrentie ontwikkelde en of dat gedrag te keren is.

Tekst achterflap

De vroege mens was niet sterk, had geen gevaarlijke klauwen of sterke hoektanden en kon niet hard rennen. Hoe konden de kwetsbare Hominini (mensachtigen en mensen) op de gevaarlijke savannes van Afrika dan toch overleven en evolueren? Door intensief samen te werken. Allerlei evolutionaire aanpassingen aan de lichaamsbouw en van het gedrag leveren daarvoor het bewijs. Samenwerken was niet alleen het preferente gedrag van de evoluerende mens, maar is eveneens het dominante gedrag in de gehele levende natuur, want het is emergent. Nu is emergentie specifiek voor iedere soort. De menselijke emergentie voorziet in een bijzonder aanpassingsvermogen, waardoor Homo erectus zich vanaf twee miljoen jaar geleden al over een groot deel van de aarde kon verspreiden. Waarom Homo sapiens tijdens de sedentarisatie dan onderling begon te concurreren en of dat zelfdestructieve gedrag nog te stuiten is leest u in dit boek.

Beschrijving

De vroege mens was niet sterk, had geen gevaarlijke klauwen of sterke hoektanden en kon niet hard rennen. Hoe konden de kwetsbare Hominini (mensachtigen en mensen) op de gevaarlijke savannes van Afrika dan toch overleven en evolueren? Door intensief samen te werken. Allerlei evolutionaire aanpassingen aan de lichaamsbouw en van het gedrag leveren daarvoor het bewijs. Samenwerken was niet alleen het preferente gedrag van de evoluerende mens, maar is eveneens het dominante gedrag in de gehele levende natuur, want het is emergent. Nu is emergentie specifiek voor iedere soort. De menselijke emergentie voorziet in een bijzonder aanpassingsvermogen, waardoor Homo erectus zich vanaf twee miljoen jaar geleden al over een groot deel van de aarde kon verspreiden. Waarom Homo sapiens tijdens de sedentarisatie dan onderling begon te concurreren en of dat zelfdestructieve gedrag nog te stuiten is leest u in dit boek.

Details