Korte beschrijving/Annotatie

Beschouwende non-fictie over hedendaagse onrust in historisch perspectief. De tekst stelt dat verwarring en crisisgevoel niet uniek zijn voor het heden en bekritiseert de focus op breaking news en sociale media als bron van een vertekend beeld van voortdurende verandering. Met meer afstand verschijnt de huidige situatie als een derde ‘verandering van tijdperk’, waarin vooral de antwoorden veranderen, terwijl fundamentele vragen terugkeren. Centraal staat de spanning tussen actualiteit en historische continuïteit.

Tekst achterflap

We leven in verwarrende tijden, zo zegt en schrijft men. Maar wie een beetje geschiedenis kent, weet dat elke generatie dit gezegd en geschreven heeft. Is er dan geen betere term om de hedendaagse onrust te vatten? Wellicht komen we die term op het spoor wanneer we wat afstand nemen van de waan van de dag. Wie zich laat leiden door bruuske onderbrekingen die als breaking news worden aangekondigd en wie elk twitterend geluid op sociale media ernstig neemt, denkt makkelijk dat we slechts onderdeel zijn van een keten van voortdurende veranderingen. Wie even afstand neemt, weet wel beter. We maken namelijk voor de derde keer een ‘verandering van tijdperk’ mee. Daarin veranderen weliswaar de antwoorden, maar niet de vragen. Op eeuwige vragen zoeken we telkens nieuwe antwoorden die tegelijk schatplichtig blijven aan de antwoorden van onze voorouders.

Beschrijving

We leven in verwarrende tijden, zo zegt en schrijft men. Maar wie een beetje geschiedenis kent, weet dat elke generatie dit gezegd en geschreven heeft. Is er dan geen betere term om de hedendaagse onrust te vatten? Wellicht komen we die term op het spoor wanneer we wat afstand nemen van de waan van de dag. Wie zich laat leiden door bruuske onderbrekingen die als breaking news worden aangekondigd en wie elk twitterend geluid op sociale media ernstig neemt, denkt makkelijk dat we slechts onderdeel zijn van een keten van voortdurende veranderingen. Wie even afstand neemt, weet wel beter. We maken namelijk voor de derde keer een ‘verandering van tijdperk’ mee. Daarin veranderen weliswaar de antwoorden, maar niet de vragen. Op eeuwige vragen zoeken we telkens nieuwe antwoorden die tegelijk schatplichtig blijven aan de antwoorden van onze voorouders.

Details