Korte beschrijving/Annotatie

Essayistische kunstbeschouwing over de relevantie van kunst voor actuele vragen en problemen. Op het kruispunt van heden en verleden onderzoekt de tekst hoe literaire en beeldende kunst denken activeert. Aan de hand van onder meer Proust, Flaubert, Munch, Bourgeois, de Bijbel en de Koran komen kwesties aan bod als geschiedenis en anachronisme, biografie en personage, ritme en ruimte, liefde en overheersing. Ook de rol van verschillende media, zoals het fotografische, het cinematische en schilderkunstige materie, wordt betrokken. Centrale inzet is hoe details, eigenaardigheden en schijnbare onvolkomenheden betekenis zichtbaar maken via beelddenken.

Tekst achterflap

Beelden activeren ons denken en resulteren zo in denkbeelden. Op het kruispunt van heden en verleden speurt Mieke Bal in Het geel van Marcel Proust naar de relevantie van kunst voor actuele vragen en problemen. In deze zoektocht ontmoeten we zowel literaire als beeldende kunstwerken, zowel oude meesters als kunstenaars van nu.

Via Proust en Flaubert, Munch en Bourgeois, de Bijbel en de Koran, wordt de lezer uitgenodigd opnieuw na te denken over geschiedenis en anachronisme, biografie en personage, ritme en ruimte, liefde en overheersing. Ook de inbreng van de media waarin de werken zijn gevat speelt mee: het fotografische, het cinematische en het tobben met dikke verf – het is allemaal deel van wat ons aan het denken zet.

Het geel van Marcel Proust is een pleidooi voor de erkenning van het belang van de denkbeelden die we vormen wanneer we naar beelden kijken. Steeds weer blijkt een detail, een eigenaardigheid of een schijnbare onvolkomenheid een ingang te bieden tot ‘het zien van zin’. Dat is beelddenken

Beschrijving

Beelden activeren ons denken en resulteren zo in denkbeelden. Op het kruispunt van heden en verleden speurt Mieke Bal in Het geel van Marcel Proust naar de relevantie van kunst voor actuele vragen en problemen. In deze zoektocht ontmoeten we zowel literaire als beeldende kunstwerken, zowel oude meesters als kunstenaars van nu.

Via Proust en Flaubert, Munch en Bourgeois, de Bijbel en de Koran, wordt de lezer uitgenodigd opnieuw na te denken over geschiedenis en anachronisme, biografie en personage, ritme en ruimte, liefde en overheersing. Ook de inbreng van de media waarin de werken zijn gevat speelt mee: het fotografische, het cinematische en het tobben met dikke verf – het is allemaal deel van wat ons aan het denken zet.

Het geel van Marcel Proust is een pleidooi voor de erkenning van het belang van de denkbeelden die we vormen wanneer we naar beelden kijken. Steeds weer blijkt een detail, een eigenaardigheid of een schijnbare onvolkomenheid een ingang te bieden tot ‘het zien van zin’. Dat is beelddenken

Details