Korte beschrijving/Annotatie

Psychologische fictie op een golfbaan tijdens een warme zomerdag. Leon speelt een ronde op het Regthuys, maar raakt gaandeweg ontregeld wanneer zijn flightgenoten hem bekend voorkomen en gesprekken een verontrustende wending nemen. Tegelijk dringen herinneringen op aan een eerdere ronde, jaren eerder op de Tulpenlus. Verleden en heden beginnen door elkaar te lopen, terwijl Leon misselijk en duizelig wordt en zijn grip op zowel het spel als de werkelijkheid verliest. De kern ligt bij de toenemende psychische ontregeling en de onduidelijke relatie tussen herinnering, ervaring en dreiging.

Tekst achterflap

Het is een warme zomerdag op golfbaan het Regthuys. Leon begint aan een ontspannen rondje over de Dijklus. De baan ligt er prachtig bij en Leon speelt de ronde van zijn leven. Maar al snel knaagt er iets.
Zijn flightgenoten komen hem vaag bekend voor. Gesprekken nemen een onverwachte wending. En terwijl de zon genadeloos brandt, begint Leon zich steeds beroerder te voelen.
Misselijk. Duizelig. Alsof er iets niet klopt.
Tegelijkertijd dringen herinneringen zich op aan een eerdere ronde, jaren geleden op de Tulpenlus. Ook toen liep hij met een stel dat hij nooit meer is vergeten. Of juist wel?
Langzaam beginnen verleden en heden door elkaar te lopen en Leon realiseert zich dat dit geen toeval is.
Met elke hole verliest hij niet alleen zijn grip op het spel, maar ook op de werkelijkheid.

Hoe ver kun je gaan voordat alles instort?
En wat als je tegenstander het spel allang heeft gewonnen?

Beschrijving

Het is een warme zomerdag op golfbaan het Regthuys. Leon begint aan een ontspannen rondje over de Dijklus. De baan ligt er prachtig bij en Leon speelt de ronde van zijn leven. Maar al snel knaagt er iets.
Zijn flightgenoten komen hem vaag bekend voor. Gesprekken nemen een onverwachte wending. En terwijl de zon genadeloos brandt, begint Leon zich steeds beroerder te voelen.
Misselijk. Duizelig. Alsof er iets niet klopt.
Tegelijkertijd dringen herinneringen zich op aan een eerdere ronde, jaren geleden op de Tulpenlus. Ook toen liep hij met een stel dat hij nooit meer is vergeten. Of juist wel?
Langzaam beginnen verleden en heden door elkaar te lopen en Leon realiseert zich dat dit geen toeval is.
Met elke hole verliest hij niet alleen zijn grip op het spel, maar ook op de werkelijkheid.

Hoe ver kun je gaan voordat alles instort?
En wat als je tegenstander het spel allang heeft gewonnen?

Details