Korte beschrijving/Annotatie

Poëtische, autobiografisch getinte tekstfragmenten over schrijven als uitweg wanneer alles te veel wordt. De ik-figuur verbindt korte, afwisselend geestige, aangrijpende, lyrische en verdrietige passages met een persoonlijke levensbeschouwing. Expliciet aanwezig zijn autisme, verlies van houvast in het beeld van een verdwenen wachtwoord, en het hervinden van voortgang via concrete ingrepen in de omgeving. De tekst legt nadruk op innerlijke beleving, ontregeling en schrijven als manier om afstand, ordening en verlichting te vinden.

Tekst achterflap

Langzaam kwam mijn schrijversbloed in een stroomversnelling. In mijn verhaaltjes, beurtelings geestig en aangrijpend, lyrisch en verdrietig, ziet men mijn levensbeschouwing op zijn best. En mijn beschermengelen ook. Als alles me teveel wordt ga ik schrijven om te genieten, Om op een andere oever te belanden.

IK BEN EEN AUTIST

Van de overkant geen nieuws
Mijn leven is afhankelijk van een wachtwoord
Dat mij ontglipte, en toen voorgoed verdween

Ik heb het fietspad wat uitgebogen
En een okergeel kruispuntplateau aangebracht
Toen kon ik weer verder met mijn leven

© Pieter Nelleke

Beschrijving

Langzaam kwam mijn schrijversbloed in een stroomversnelling. In mijn verhaaltjes, beurtelings geestig en aangrijpend, lyrisch en verdrietig, ziet men mijn levensbeschouwing op zijn best. En mijn beschermengelen ook. Als alles me teveel wordt ga ik schrijven om te genieten, Om op een andere oever te belanden.

IK BEN EEN AUTIST

Van de overkant geen nieuws
Mijn leven is afhankelijk van een wachtwoord
Dat mij ontglipte, en toen voorgoed verdween

Ik heb het fietspad wat uitgebogen
En een okergeel kruispuntplateau aangebracht
Toen kon ik weer verder met mijn leven

© Pieter Nelleke

Details