Korte beschrijving/Annotatie

Beschouwende tekst over zelfacceptatie, individualiteit en de spanning tussen persoonlijke beleving en maatschappelijke normen. De inhoud stelt vragen over wat als uniek geldt wanneer opvattingen en gedrag worden afgemeten aan wat anderen als normaal beschouwen. Verschillen in waarneming en voelen tussen mensen worden genoemd als aanwijzing voor uiteenlopende manieren van ervaren. Centraal staat de moeilijkheid om te leven volgens verwachtingen van anderen en de gedachte dat erkenning en waardering van zichzelf wezenlijker zijn dan aanpassen. Daarnaast verwijst de tekst naar een parallel universum en naar een evolutie waarbij het menselijke brein dichter bij een computerbrein komt.

Tekst achterflap

Erken en herken jezelf, en anderen.
Wij denken dat iedereen uniek is, maar is dat echt zo? Als de norm wat ik denk de norm is, en het wordt niet geaccepteerd maar alleen de norm wat de mensen normaal vinden, om ons heen, de maatschappij normaal vindt, wat is dan uniek? De kracht van de parallel universum.
Zoals de ene mens meer visueel gericht is en de ander meer op de gewaarwording of op het
voelen. En in weer een ander type mens is er van dit alles iets waarneembaar.? Verleidelijk om mezelf te vormen naar
verwachtingen van anderen en om mijn leven te gaan leven zoals dat blijkbaar de bedoeling is volgens de
“normale” maatstaven.
Er was alleen één probleem.
Het lukte niet.
Leef je leven op een manier die jij de moeite waard vindt.! Wel misschien hoef je niet meer te doen. Misschien moet je jezelf alleen wat meer accepteren!
Het eerste lost weinig op, maar het tweede verandert alles in je leven! Erken en waardeer eerst jezelf, dat scheelt een hoop energie! Je hoeft niet meer te doen, je hoeft alleen jezelf te accepteren. Een evolutie waarbij het menselijke brein steeds dichter bij het computerbrein......
Parallel universum.....

Beschrijving

Erken en herken jezelf, en anderen.
Wij denken dat iedereen uniek is, maar is dat echt zo? Als de norm wat ik denk de norm is, en het wordt niet geaccepteerd maar alleen de norm wat de mensen normaal vinden, om ons heen, de maatschappij normaal vindt, wat is dan uniek? De kracht van de parallel universum.
Zoals de ene mens meer visueel gericht is en de ander meer op de gewaarwording of op het
voelen. En in weer een ander type mens is er van dit alles iets waarneembaar.? Verleidelijk om mezelf te vormen naar
verwachtingen van anderen en om mijn leven te gaan leven zoals dat blijkbaar de bedoeling is volgens de
“normale” maatstaven.
Er was alleen één probleem.
Het lukte niet.
Leef je leven op een manier die jij de moeite waard vindt.! Wel misschien hoef je niet meer te doen. Misschien moet je jezelf alleen wat meer accepteren!
Het eerste lost weinig op, maar het tweede verandert alles in je leven! Erken en waardeer eerst jezelf, dat scheelt een hoop energie! Je hoeft niet meer te doen, je hoeft alleen jezelf te accepteren. Een evolutie waarbij het menselijke brein steeds dichter bij het computerbrein......
Parallel universum.....

Details