Korte beschrijving/Annotatie

Politiek-filosofisch non-fictiewerk over de vraag of extreme rijkdom begrensd moet worden. Vanuit de vaststelling dat de kloof tussen arm en rijk groeit, wordt betoogd dat buitensporige welvaart moreel onhoudbaar is. De tekst werkt argumenten voor limitarisme uit: extreme rijkdom bedreigt de democratie, belemmert een duurzame toekomst en berust zelden uitsluitend op persoonlijke verdienste. Daarnaast wordt geschetst hoe een systeem eruit kan zien waarin grote vermogens zwaarder worden belast en ongelijkheden worden ingeperkt, zodat overtollige rijkdom breder maatschappelijk kan worden ingezet.

Tekst achterflap

‘Een krachtig betoog voor het idee dat er een limiet gesteld moet worden aan de hoeveelheid rijkdom die een individu kan vergaren. Een must-read!’ Thomas Piketty

‘Een broodnodig manifest.’ Lea Ypi

‘Neemt je mee in een van de meest belangrijke debatten van deze tijd. Lees dit boek.’ Kate Raworth

Geen mens zou in armoede moeten leven; daarover is iedereen het wel eens. Maar is te veel geld niet even onwenselijk?

De kloof tussen arm en rijk neemt almaar toe. Een kleine groep superrijken wordt steeds rijker terwijl de afstand met de mensen zonder noemenswaardig vermogen steeds groter wordt. Dat is moreel niet verdedigbaar, vindt politiek filosoof Ingrid Robeyns. In Limitarisme legt ze uit waarom er een limiet moet komen aan de buitensporige welvaart van de allerrijksten. Extreme rijkdom vormt een gevaar voor de democratie en staat een duurzame toekomst in de weg. Bovendien is rijkdom zelden een persoonlijke verdienste, eerder een kwestie van geluk.

In dit vlammende betoog doet Robeyns de argumenten voor het limitarisme uit de doeken, en schetst ze hoe het er in de praktijk uit zou zien. We moeten toe naar een systeem waarin de sterkste schouders daadwerkelijk de zwaarste lasten dragen en ongelijkheden ingeperkt worden. Het overtollige geld van de superrijken kan mens en samenleving veel goeds opleveren. En daar profiteert uiteindelijk iedereen van, ook de superrijken zelf.

Beschrijving

‘Een krachtig betoog voor het idee dat er een limiet gesteld moet worden aan de hoeveelheid rijkdom die een individu kan vergaren. Een must-read!’ Thomas Piketty

‘Een broodnodig manifest.’ Lea Ypi

‘Neemt je mee in een van de meest belangrijke debatten van deze tijd. Lees dit boek.’ Kate Raworth

Geen mens zou in armoede moeten leven; daarover is iedereen het wel eens. Maar is te veel geld niet even onwenselijk?

De kloof tussen arm en rijk neemt almaar toe. Een kleine groep superrijken wordt steeds rijker terwijl de afstand met de mensen zonder noemenswaardig vermogen steeds groter wordt. Dat is moreel niet verdedigbaar, vindt politiek filosoof Ingrid Robeyns. In Limitarisme legt ze uit waarom er een limiet moet komen aan de buitensporige welvaart van de allerrijksten. Extreme rijkdom vormt een gevaar voor de democratie en staat een duurzame toekomst in de weg. Bovendien is rijkdom zelden een persoonlijke verdienste, eerder een kwestie van geluk.

In dit vlammende betoog doet Robeyns de argumenten voor het limitarisme uit de doeken, en schetst ze hoe het er in de praktijk uit zou zien. We moeten toe naar een systeem waarin de sterkste schouders daadwerkelijk de zwaarste lasten dragen en ongelijkheden ingeperkt worden. Het overtollige geld van de superrijken kan mens en samenleving veel goeds opleveren. En daar profiteert uiteindelijk iedereen van, ook de superrijken zelf.

Details