Korte beschrijving/Annotatie

Essayistisch non-fictiewerk over de impact van artificiële intelligentie op samenleving en mensbeeld. De tekst onderzoekt vragen rond mens-zijn wanneer machines menselijke intelligentie benaderen of overstijgen, en bespreekt wat autonomie, empathie en creativiteit betekenen in deze context. Ook komt aan bod wat deze technologische verandering vraagt van burgers, werknemers, opvoeders, kunstenaars, leiders en gelovigen. De benadering verwerpt technologische vooruitgang niet, maar benadrukt traagheid, morele herbezinning, verbeelding en wijsheid als antwoord op snelle verandering.

Tekst achterflap

Artificiële intelligentie is in enkele jaren tijd uitgegroeid tot een alledaagse realiteit. Tegelijkertijd blijven
fundamentele vragen onderbelicht. ‘Wie zijn wij als mens wanneer machines onze intelligentie benaderen of zelfs overstijgen?’ ‘Wat betekenen autonomie, empathie en creativiteit ten tijde van artificiële intelligentie?’ ‘Wat vraagt deze ingrijpende technologische innovatie van ons als burgers, werknemers, opvoeders, kunstenaars, leiders of gelovigen?’

Samen verkennen François Levrau en Tim Brys hoe AI niet alleen onze samenleving, maar ook ons mensbeeld hertekent. Ze verwerpen technologische vooruitgang niet, maar houden een pleidooi voor traagheid, morele herbezinning, verbeelding en wijsheid in een tijd van razendsnelle verandering.

François Levrau (1980) studeerde Psychologie en Moraalwetenschappen en is doctor in de Sociale Wetenschappen. Hij is auteur van de essaybundels Waarom verloopt het samenleven soms zo moeizaam? (2021) en Voorbij het eigen gelijk (2024).
Tim Brys (1987) doctoreerde in de Artificiële Intelligentie en behaalde een master in Religie in Libanon. Hij schrijft
o.a. voor De Standaard over de impact van AI op ons mens-zijn. Hij debuteerde vorig jaar met Hoe maak je een stadsklooster? (2025).

Beschrijving

Artificiële intelligentie is in enkele jaren tijd uitgegroeid tot een alledaagse realiteit. Tegelijkertijd blijven
fundamentele vragen onderbelicht. ‘Wie zijn wij als mens wanneer machines onze intelligentie benaderen of zelfs overstijgen?’ ‘Wat betekenen autonomie, empathie en creativiteit ten tijde van artificiële intelligentie?’ ‘Wat vraagt deze ingrijpende technologische innovatie van ons als burgers, werknemers, opvoeders, kunstenaars, leiders of gelovigen?’

Samen verkennen François Levrau en Tim Brys hoe AI niet alleen onze samenleving, maar ook ons mensbeeld hertekent. Ze verwerpen technologische vooruitgang niet, maar houden een pleidooi voor traagheid, morele herbezinning, verbeelding en wijsheid in een tijd van razendsnelle verandering.

François Levrau (1980) studeerde Psychologie en Moraalwetenschappen en is doctor in de Sociale Wetenschappen. Hij is auteur van de essaybundels Waarom verloopt het samenleven soms zo moeizaam? (2021) en Voorbij het eigen gelijk (2024).
Tim Brys (1987) doctoreerde in de Artificiële Intelligentie en behaalde een master in Religie in Libanon. Hij schrijft
o.a. voor De Standaard over de impact van AI op ons mens-zijn. Hij debuteerde vorig jaar met Hoe maak je een stadsklooster? (2025).

Details