Korte beschrijving/Annotatie

Korte, literaire non-fictie over geestelijke begeleiding bij ziekte, verlies, ouder worden en mentale achteruitgang, in de context van ziekenhuis en ouderenzorg. Centraal staan gesprekken en nabijheid op momenten waarop mensen zoeken naar houvast bij liefde, verdriet, rouw, hoop en verlangen. De tekst benadrukt luisteren, aanwezigheid en het samen dragen van stilte wanneer woorden tekortschieten.

Tekst achterflap

Soms loopt het leven anders dan je had gehoopt.
Een ziekte die zich aandient. Een verlies dat alles verandert. Een lichaam dat ouder wordt. Een hoofd dat niet meer meewerkt.
Op die momenten pakt ze een kop thee, schuift een stoel bij en luistert. Naar verhalen over liefde en verdriet, veerkracht en rouw, hoop en verlangen.
En als er geen woorden meer zijn, blijft ze. Om samen de stilte te dragen.

Annelies Brinkhuis (1971) is geestelijk verzorger in het ziekenhuis en de ouderenzorg.
Met mildheid en humor schetst ze hoe mensen telkens opnieuw hun weg zoeken in het leven.
In verhalen die raken zonder zwaar te worden. En die laten zien dat we onderweg vaak meer hebben aan een reisgenoot dan aan een routekaart.

Beschrijving

Soms loopt het leven anders dan je had gehoopt.
Een ziekte die zich aandient. Een verlies dat alles verandert. Een lichaam dat ouder wordt. Een hoofd dat niet meer meewerkt.
Op die momenten pakt ze een kop thee, schuift een stoel bij en luistert. Naar verhalen over liefde en verdriet, veerkracht en rouw, hoop en verlangen.
En als er geen woorden meer zijn, blijft ze. Om samen de stilte te dragen.

Annelies Brinkhuis (1971) is geestelijk verzorger in het ziekenhuis en de ouderenzorg.
Met mildheid en humor schetst ze hoe mensen telkens opnieuw hun weg zoeken in het leven.
In verhalen die raken zonder zwaar te worden. En die laten zien dat we onderweg vaak meer hebben aan een reisgenoot dan aan een routekaart.

Details