Korte beschrijving/Annotatie

Persoonlijk verslag waarin Erik Vos terugblikt op een lang bestaan, reizen, ontmoetingen met mensen en kunstwerken. Herinneringen aan zijn levenspartner Inez van Dullemen vormen een centrale lijn en worden verweven met fragmenten uit haar dagboeken, waardoor een tweede stem aanwezig blijft. De tekst draait om observatie, aandacht en nieuwsgierigheid, en behandelt kunst, reizen, liefde, verlies en ouder worden. Het geheel heeft het karakter van een bedachtzame terugblik waarin persoonlijke herinneringen en artistieke beleving nauw met elkaar verbonden zijn.

Tekst achterflap

Laten we op de grond gaan zitten is een liefdesverklaring aan het leven. Erik Vos blikt terug op een lang en rijk bestaan, op zijn reizen en op de vele ontmoetingen met bijzondere mensen en kunstwerken.

In de laatste jaren keren zijn herinneringen steeds weer terug naar de momenten met zijn levenspartner, Inez van Dullemen, en zijn relaas wordt indringend verweven met fragmenten uit haar dagboeken. Als een tweede stem klinkt zij door het boek - nabij, scherpzinnig, soms pijnlijk, maar altijd levend in haar woorden.

Dit boek is een persoonlijk verslag van een man die de wereld om zich heen observeert met aandacht en nieuwsgierigheid. Het gaat over kunst, over reizen, over liefde, en over verlies en het ouder worden.

Met Laten we op de grond gaan zitten markeert Vos het slot van een rijk kunstenaarschap. Een bedachtzame terugblik van een maker voor wie theater en leven onlosmakelijk verbonden zijn.

Beschrijving

Laten we op de grond gaan zitten is een liefdesverklaring aan het leven. Erik Vos blikt terug op een lang en rijk bestaan, op zijn reizen en op de vele ontmoetingen met bijzondere mensen en kunstwerken.

In de laatste jaren keren zijn herinneringen steeds weer terug naar de momenten met zijn levenspartner, Inez van Dullemen, en zijn relaas wordt indringend verweven met fragmenten uit haar dagboeken. Als een tweede stem klinkt zij door het boek - nabij, scherpzinnig, soms pijnlijk, maar altijd levend in haar woorden.

Dit boek is een persoonlijk verslag van een man die de wereld om zich heen observeert met aandacht en nieuwsgierigheid. Het gaat over kunst, over reizen, over liefde, en over verlies en het ouder worden.

Met Laten we op de grond gaan zitten markeert Vos het slot van een rijk kunstenaarschap. Een bedachtzame terugblik van een maker voor wie theater en leven onlosmakelijk verbonden zijn.

Details