Korte beschrijving/Annotatie

Getuigenisliteratuur over het eerste jaar van de genocide in Gaza. Muhammad al-Zaqzouq beschrijft hoe hij en zijn gezin zeven keer gedwongen werden te vluchten en zich verplaatsten tussen tenten, huizen van vrienden en familie en tijdelijke schuilplaatsen. De tekst focust op dagelijks overleven te midden van vernietiging, onophoudelijk geweld en gedwongen verplaatsing. Schrijven verschijnt daarbij als een vorm van verzet tegen ontmenselijking.

Tekst achterflap

Uniek literair verslag vanuit Gaza en zoektocht naar menselijke waardigheid op een nieuw nulpunt van de beschaving
Gaza, na 7 oktober 2023. Terwijl bombardementen aanhouden, drones de lucht beheersen en grenzen gesloten blijven, wordt overleven voor Muhammad al-Zaqzouq en zijn gezin een dagtaak. Zeven keer moeten ze vluchten, van tent naar tent, van schuilplaats naar schuilplaats. Telkens op zoek naar een veiligheid die zich onttrekt.
Uit deze aanhoudende beklemming ontstaat iets onverwoestbaars: een literaire getuigenis waarin de absolute noodzaak om mens te blijven weerklinkt.

‘Ik schrijf om niet te ontmenselijken, om niet te worden vermalen door de meedogenloze oorlogsmachinerie.’ – Muhammad al-Zaqzouq

Beschrijving

Uniek literair verslag vanuit Gaza en zoektocht naar menselijke waardigheid op een nieuw nulpunt van de beschaving
Gaza, na 7 oktober 2023. Terwijl bombardementen aanhouden, drones de lucht beheersen en grenzen gesloten blijven, wordt overleven voor Muhammad al-Zaqzouq en zijn gezin een dagtaak. Zeven keer moeten ze vluchten, van tent naar tent, van schuilplaats naar schuilplaats. Telkens op zoek naar een veiligheid die zich onttrekt.
Uit deze aanhoudende beklemming ontstaat iets onverwoestbaars: een literaire getuigenis waarin de absolute noodzaak om mens te blijven weerklinkt.

‘Ik schrijf om niet te ontmenselijken, om niet te worden vermalen door de meedogenloze oorlogsmachinerie.’ – Muhammad al-Zaqzouq

Details