Korte beschrijving/Annotatie

Een semiautobiografische roman over Augustus Kroos, een leraar die via een verweerschrift om zijn baan te behouden terugblikt op zijn bestaan. Dat document groeit uit tot een testament van een ontwortelde vondeling die op zoek is naar zijn herkomst. Hij beschrijft een jeugd in tehuizen en pleeggezinnen in de jaren zestig en zeventig en probeert zijn worsteling met liefde te begrijpen en invoelbaar te maken. Wanneer Tara verschijnt, raken verleden, heden en toekomst op ontwrichtende wijze met elkaar verweven.

Tekst achterflap

Mijn heden is mijn verleden, mijn verleden is mijn heden. Dit is mijn thuis, toch voel ik me hier nooit echt thuis.

Het verweerschrift waarmee Augustus Kroos zijn baan als leraar kan redden, dijt uit tot een soort testament. Het is het verhaal van een ontwortelde vondeling, altijd op zoek naar zijn herkomst. Hij getuigt van zijn jeugd, gevormd in tehuizen en pleeggezinnen in de jaren zestig en zeventig.
Het is de poging van een man om zijn worsteling met de liefde te begrijpen en daarin begrepen te worden.
Tot Tara opduikt en verleden, heden en toekomst op een ontwrichtende manier samenkomen.
 

‘Stijlvast en lenig associërend voert Alfred Birney een innerlijke monoloog in zijn semiautobiografische roman In de wacht. Zijn proza is als een ritmische dans.’ – Elsevier Weekblad over In de wacht

‘Alfred Birney bedrijft een vermakelijk soort verbaal lummelen.’ – de Volkskrant ****over Niemand bleef

Beschrijving

Mijn heden is mijn verleden, mijn verleden is mijn heden. Dit is mijn thuis, toch voel ik me hier nooit echt thuis.

Het verweerschrift waarmee Augustus Kroos zijn baan als leraar kan redden, dijt uit tot een soort testament. Het is het verhaal van een ontwortelde vondeling, altijd op zoek naar zijn herkomst. Hij getuigt van zijn jeugd, gevormd in tehuizen en pleeggezinnen in de jaren zestig en zeventig.
Het is de poging van een man om zijn worsteling met de liefde te begrijpen en daarin begrepen te worden.
Tot Tara opduikt en verleden, heden en toekomst op een ontwrichtende manier samenkomen.
 

‘Stijlvast en lenig associërend voert Alfred Birney een innerlijke monoloog in zijn semiautobiografische roman In de wacht. Zijn proza is als een ritmische dans.’ – Elsevier Weekblad over In de wacht

‘Alfred Birney bedrijft een vermakelijk soort verbaal lummelen.’ – de Volkskrant ****over Niemand bleef

Details