Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over ouder worden en de vraag hoe de oude dag op een aangename en waardige manier beleefd kan worden. De tekst bespreekt spanningen rond agisme en de ervaring als oudere aan de kant te worden geschoven, maar ook zelfkritiek op klagen en zagen. Aan bod komen de eerste grijze haren, het gevoel langzaam onzichtbaar te worden, nieuwsgierig en leergierig blijven, niet krampachtig jong willen lijken, doen wat past en doseren als levenskunst. De benadering combineert humor, relativering en scherpte.

Tekst achterflap

Oud worden gaat vanzelf. Maar 'leuk' oud worden of zijn, is andere koek. Regelmatig hoor je klachten van mensen die vinden dat ze als oudere aan de kant worden geschoven. Ze hebben een punt: agisme is wel degelijk een probleem. Maar anderzijds zijn oude mensen niet altijd leuk om naar te luisteren. Er wordt heel wat gezaagd en geklaagd. Het is een mes dat aan twee kanten snijdt.
In Hoe word ik een leuk oud mens? neemt Kolet Janssen je mee naar de valkuilen en kansen van de oude dag. Over de eerste grijze haren en het langzaam onzichtbaar worden, over nieuwsen leergierig blijven, over niet krampachtig jong willen zijn, over doen wat je graag doet, over doseren als levenskunst… Dat alles lardeert ze met veel humor en relativeringsvermogen, maar ook met de gepaste scherpte. 'Want alleen zo kunnen we hout snijden, en dat is wat we willen.'

Beschrijving

Oud worden gaat vanzelf. Maar 'leuk' oud worden of zijn, is andere koek. Regelmatig hoor je klachten van mensen die vinden dat ze als oudere aan de kant worden geschoven. Ze hebben een punt: agisme is wel degelijk een probleem. Maar anderzijds zijn oude mensen niet altijd leuk om naar te luisteren. Er wordt heel wat gezaagd en geklaagd. Het is een mes dat aan twee kanten snijdt.
In Hoe word ik een leuk oud mens? neemt Kolet Janssen je mee naar de valkuilen en kansen van de oude dag. Over de eerste grijze haren en het langzaam onzichtbaar worden, over nieuwsen leergierig blijven, over niet krampachtig jong willen zijn, over doen wat je graag doet, over doseren als levenskunst… Dat alles lardeert ze met veel humor en relativeringsvermogen, maar ook met de gepaste scherpte. 'Want alleen zo kunnen we hout snijden, en dat is wat we willen.'

Details