Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over de postkoloniale verhouding tussen Nederland en Indonesië, tachtig jaar na Soekarno’s onafhankelijkheidsverklaring. De tekst onderzoekt het contact tussen Oost en West als beladen door schuldgevoel en ongemak, en richt zich op de culturele afstand tussen beide landen. Daarbij worden persoonlijke ervaringen in Indonesië verbonden met de vlucht van een schoonvader van Jakarta naar Nederland en met het leven van Jeanne van Diejen, die van 1920 tot 1957 op de Molukken woonde en zich inzette voor de lokale bevolking. Centraal staat de vraag hoe cultuurverschillen kunnen worden overbrugd.

Tekst achterflap

Twee landen met een gelaagde geschiedenis. Hoe vinden we toenadering in het heden?

Op Bali lopen veel bezoekers in T-shirts met de tekst ‘Respect the locals’, valt Laura Weeda op. Het is goedbedoeld en tegelijkertijd ongemakkelijk, aangezien de lokale bevolking er weinig boodschap aan heeft. Wat zegt zo’n slogan over de westerse blik?

Nieuwsgierig vergelijkt Weeda haar eigen ervaringen in Indonesië met de verhalen van haar schoonvader Oeke, die als verstekeling van Jakarta naar Nederland kwam, en die van de Vlaamse Jeanne van Diejen. Haar inzet voor de lokale gemeenschap leverde haar de bijnaam Ibu Maluku op, oftewel de Moeder van de Molukken. Wat kunnen we vandaag de dag nog leren van Jeannes houding?

Denkend aan Indonesië werpt nieuw licht op de complexe verhouding tussen twee landen die door het verleden verbonden zijn. Als we de misverstanden, schuldgevoelens en projecties onder ogen zien, kan nieuw inzicht ontstaan – en mogelijk zelfs wederzijds begrip.

Beschrijving

Twee landen met een gelaagde geschiedenis. Hoe vinden we toenadering in het heden?

Op Bali lopen veel bezoekers in T-shirts met de tekst ‘Respect the locals’, valt Laura Weeda op. Het is goedbedoeld en tegelijkertijd ongemakkelijk, aangezien de lokale bevolking er weinig boodschap aan heeft. Wat zegt zo’n slogan over de westerse blik?

Nieuwsgierig vergelijkt Weeda haar eigen ervaringen in Indonesië met de verhalen van haar schoonvader Oeke, die als verstekeling van Jakarta naar Nederland kwam, en die van de Vlaamse Jeanne van Diejen. Haar inzet voor de lokale gemeenschap leverde haar de bijnaam Ibu Maluku op, oftewel de Moeder van de Molukken. Wat kunnen we vandaag de dag nog leren van Jeannes houding?

Denkend aan Indonesië werpt nieuw licht op de complexe verhouding tussen twee landen die door het verleden verbonden zijn. Als we de misverstanden, schuldgevoelens en projecties onder ogen zien, kan nieuw inzicht ontstaan – en mogelijk zelfs wederzijds begrip.

Details