Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over verslaving waarin recente neurobiologische inzichten worden vertaald naar de praktijk van gesprekstherapie. De tekst behandelt alcohol- en andere drugproblemen, maar ook gokken en gamen, en beschrijft hoe verstoorde hersenfuncties bijdragen aan onvrijheid, innamedrang en voortgezet gebruik ondanks negatieve gevolgen. Centraal staan een niet-moraliserend begrip van verslaving, de vraag hoe therapie op verandering kan werken en welke handvatten breinwetenschappen bieden om herstel te ondersteunen. De inhoud is gericht op een brede context van hulpverlening en directe betrokkenheid.

Tekst achterflap

Mensen met alcohol- of andere drugproblemen voelen zich onvrij en machteloos. Ze kunnen zich moeilijk verzetten tegen de innamedrang en blijven doorgaan ondanks de negatieve gevolgen. Veel opvattingen over verslaving zijn vaak fatalistisch of moraliserend en bieden weinig perspectief.

De laatste jaren hebben de neurowetenschappen verschillende mechanismen beschreven waarbij de hersenfuncties verstoord raken door gokken, gamen of frequent gebruik van roesmiddelen. Paul Van Deun vertaalt in Het gekaapte brein die onderzoeksbevindingen naar de praktijk van de gesprekstherapie. Hoe kunnen we verslaving beter begrijpen en hoop bieden aan zij die kampen met een verslaving? Aan wat moet de therapie werken? Welke handvaten geven de breinwetenschappen om de weg naar de verandering eenvoudiger te maken?

Het gekaapte brein verwerkt recente neurobiologische inzichten over verslaving tot een toepasbare praktijk. Het boek richt zich tot al wie te maken heeft met dit veelvoorkomende maatschappelijke probleem. Dat kunnen zowel eerstelijns professionals zijn (artsen, psychologen, maatschappelijk werkers), als de verslaafde zelf of de familie die zich minstens evenveel vragen stelt.

Beschrijving

Mensen met alcohol- of andere drugproblemen voelen zich onvrij en machteloos. Ze kunnen zich moeilijk verzetten tegen de innamedrang en blijven doorgaan ondanks de negatieve gevolgen. Veel opvattingen over verslaving zijn vaak fatalistisch of moraliserend en bieden weinig perspectief.

De laatste jaren hebben de neurowetenschappen verschillende mechanismen beschreven waarbij de hersenfuncties verstoord raken door gokken, gamen of frequent gebruik van roesmiddelen. Paul Van Deun vertaalt in Het gekaapte brein die onderzoeksbevindingen naar de praktijk van de gesprekstherapie. Hoe kunnen we verslaving beter begrijpen en hoop bieden aan zij die kampen met een verslaving? Aan wat moet de therapie werken? Welke handvaten geven de breinwetenschappen om de weg naar de verandering eenvoudiger te maken?

Het gekaapte brein verwerkt recente neurobiologische inzichten over verslaving tot een toepasbare praktijk. Het boek richt zich tot al wie te maken heeft met dit veelvoorkomende maatschappelijke probleem. Dat kunnen zowel eerstelijns professionals zijn (artsen, psychologen, maatschappelijk werkers), als de verslaafde zelf of de familie die zich minstens evenveel vragen stelt.

Details